قرآن ,قرآن، ,سوره ,انسان ,تلاوت ,آیات ,اسرار قرآن ,تلاوت آیات ,امام صادق ,قرآن کریم ,اهمیت قرآن


اهمیت قرآن کریم
اهمیت قرآن کریم


 

نویسنده:خدیجه رستمی زاده بهرامی



 
امام صادق (ع) فرمودند: «القرآن عهد الله الی خلقه فقد ینبغی للمرء و المسلم ان ینظر فی عهده و ان یقرا منه کل یوم خمسین آیه؛ قرآن پیمان خدواند و با خلقش می باشد. پس سزاوار است که هر فرد مسلمان به عهد و پیمان خویش نگاه کند و همه روزه، پنجاه آیه از قران را بخواند» .
در بیان اهمیت قرآن، همین بس که پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «قرآن، از همه چیز خدا برتر است و فرمودند: برتری قرآن بر سایر سخنان، مانند برتری خداوند است، بر بندگانش» .
آری؛ قرآن کتابی است که رستگاری انسان را در دو جهان تضمین می کند، همچون مشعلی فروزان، انسان را، از تاریکی های جهل و نادانی رهایی می بخشد. و در سرای دیگر، او را، محبوب حضرت پروردگار می نماید.
قرآن، بهترین فتح کننده ی قله ی بلند عزت است. قرآن، چکیده ی جهان هستی است؛ و طبق فرمایش امام باقر (ع): «قرآن همانند دو ستاره ی تابناک آسمانی(خورشید وماه)، صحنه ی زندگی انسان ها راروشن می کند» .
قرآن، کتا بی است که «لایأتیه الباطل من بین یدیه و لا من خلفه؛ نه اکنون و نه در آینده، باطل درآن راه نخواهد یافت و حقایق آن رادگرگون نخواهد ساخت». (سوره ی فصلت، آیه ی 42) . کتابی است که شب قدر به سبب نزول آن، عظمت یافت «انا انزلناه فی لیله القدر». (سوره ی قدر، آیه ی 1)
قرآن، « شفاء» است: «و ننزل من القرآن ما هو شفاء و رحمه للمؤمنین». (سوره ی اسراء، آیه ی82) درمان بیمارهای قلب و نفس است. و طبق فرمایش نبی اکرم (ص): «القرآن هو الدواء» .
قرآن درظلمانی ترین زندگی بشر، درعصر جا هلیت، همچون انفجاری، آسمان سکوت را شکافت و یکباره، دریایی از رحمت و برکت و نور، برکویر زندگی جاری نمود و فریادی، از عالم قدس، طنین انداز شد که هان ای انسان، ای گمگشته ی خسران زده، لحظه ای درنگ و تدبر نما که سند نجات و رهایی از عالم ملکوت به سویت فرستاده شد! «الرکتاب انزلناه الیک لتخرج الناس من الظلمات الی النور بإذن ربهم الی صراط العزیز و الحمید» . (سوره ی ابراهیم، آیه ی 1)
عاشقان واقعی قرآن، کسانی هستند که شب ها، قرآن را تلاوت می کنند و با آن مأنوس هستند و روزها، در صحنه ی پرآشوب زندگی ازآن الهام می گیرند، شبانگاهان پهلو از رختخواب ناز تهی می کنند و با دستورات شفا بخش آن، بیماری قلبی و روحی خود را درمان می کنند.
پس، بر ماست که مشعل فروزان الهی را، بر قلب و روح تاریکمان، بتابانیم و غبار غربت را، از قرآن برطرف نماییم؛ زیرا:

خواندن قرآن، تمامش نیست بهر مردگان
قلب های مرده را باید به قرآن، زنده کرد
آنکه آیاتش تلاوت، با دل خاضع، نمود
قلب ظلمانی خود را، اختر تابنده کرد

امام علی (ع) می فرماید: «خانه ای که درآن، قرآن خوانده می شود و از خدای عزوجل، فراوان یاد می گردد، برکتش افزایش می یابد و فرشتگان درآن حضور پیدا می کنند و شیاطین ازآن می گریزند» .
چه زیباست، هنگامی که تلاوت قرآن، در سکوت و تنهایی شب، تمامی ذرات وجود انسان را به نشاط و شادابی وامی دارد و روح و به هیجان آمده و از شدت شور و التهاب، طاقت ماندن در قفس تن را از دست می دهد و بی صبرانه، خود را به پنجره ی بسته ی این قفس می زند؛ تا راهی گشوده و به عرش خدا پرواز کند.
حالت عجیب و حیرت انگیزی است که توصیف آن، با هیچ قلم و اندیشه ای میسر نیست. آن لحظه ای که از آب دریای معرفت قرآنی خود راسیراب نموده و با نسیم نوازشگر آیه های تکان دهنده اش، به د لهایمان نوید می دهیم که: «الا بذکر الله تطمئن القلوب» . (سوره ی رعد، آیه ی 28)
وقتی با تکیه بر قرآن، به عرش می توان سفرکرد. وقتی به معراج و سیر عالم پاک می توان سفر کرد. دیگر دلتنگی و خستگی معنا ندارد. پس، آن گاه که غوغای زندگی، انسان را از خویش می رباید و وسوسه های توان شکن و ایمان سوز تهدیدش می نماید باید خلوتی گزید و به تلاوت آیات وحی مشغول شد. آنگاه، شفافیت آسمان دل را از ورای همه ی غبارها و تیرگی ها می توان به نظاره نشست.
امام صادق (ع) می فرمایند: «در روز قیامت، فردی را برای حساب صدا می زنند، پس، قرآن در پیش روی او قرار می گیرد و عرض می کند: خدایا، من قرآنم و این بنده ی تو در راه تلاوت من خود را درسختی انداخته و در دل شب ها، مرا تلاوت کرده و قلبش، روشن و اشکش، جاری شده است. پروردگارا، او را از من خشنودکن. همچنان که من از او خشنودم» .
کلاس قرآن، کلاسی است پر از پاکی و خلوص که درآن تواضع، خشوع. صفا، آرامش، خودسازی، معرفت،کمال و عشق و عاشقی تدریس می شود. در این کلاس، قلب ها به خدا نزدیک است. اشک ها زلال است، آن هنگام که آیات بشارت را می خوا نی، برق امید، سراسر وجودت را فرا می گیرد وآن زمان که به آیات عذاب می رسی، برق خوف تو را بیدار و هشدار می نماید، به که چه شیرین است، قطره ای از دریای بیکران قرآن نوشیدن وچه زیبنده اند، تالیان و حاملان و عاملان به این مصحف حق تعالی!
چه زیباست، لحظه ی تلاوت آیات دوست! ،دل از همه بریدن و فقط دل به او دادن و جلوه ی حضور یار را دیدن.

ای دوست هر آنچه هست نو رخ توست
فریاد رس دل نظر فرخ توست

کلاس معنوی قرآن انسان را با معرفت و عاشق می کند. هرکس می خواهد معنی عشق به الله را بفهمد، باید با کاروان قرآن و قرآنیان همسفر شود و جرعه ای ازآن را بنوشد. آنگاه است که خدواند هم، عاشق تو میشود: «فاتبعونی یحببکم الله» . (آل عمران، آیه ی 31) آخر بی عشق، سر عش پرسیدن ازعاشقان کاری بیهوده است. خود، باید در وادی عشق گام نهی، تا سرآن را دریابی. بهترین راه، این است که خود، از نزدیک با این کلاس آشنا شوی. و بدان! که مولای متقیان، قرآن ناطق علی (ع) می فرماید: «قلبی که ظرف آیات الهی است، عذاب نمی شود».
ملاصدرا، در تفسیر سوره ی واقعه، می فرماید: « بسیار به مطالعه ی کتب حکما پرداختم، تا آنجا که گمان کردم و کسی هستم، ولی همین که بصیرتم باز شد، خودم را ازعلوم واقعی خالی دیدم و درآخر عمر، به فکر رفتم که سراغ تدبر، در قرآن و روایات محمد و آل محمد (ص) بروم. من یقین کردم که کارم بی اساس بوده است؛ زیرا درطول عمرم، به جای نور، درسایه ایستاده بودم. از غصه، جانم آتش گرفت و قلبم و شعله کشید، تا رحمت الهی دستم را گرفت و مرا با اسرار قرآن آشنا کرد و شروع به تفسیر و تدبر در قرآن کردم و در خانه ی وحی را کوبیدم، درها باز شد و پردها کنار رفت و دیدم، فرشتگان به من می گویند: «سلام علیکم طبتم فادخلوها خالدین» . (سوره ی زمر، آیه ی73) من، اکنون که دست به نوشتن اسرار قرآن زدم، اقرار می کنم که قرآن، دریای عمیقی است که جز با لطف الهی، امکان ورود در آن نیست. ولی چه کنم که عمرم کوتاه و بدنم ناتوان، قلبم شکسته و سرمایه ام کم، ابزارکار ناقص و روحم کوچک است» .
پس، بر مونسان کلام وحی است که قدر مؤانست با کلام خدا را بدانند و هر روز، سجده ی شکر بر درگاه او بسایند زیرا؛ «لئن شکرتم لأزیدئکم» . (سوره ی ابراهیم، آیه ی 7)
 

ادامه مطلب
منبع اصلی مطلب : مکتبِ هستی
برچسب ها : قرآن ,قرآن، ,سوره ,انسان ,تلاوت ,آیات ,اسرار قرآن ,تلاوت آیات ,امام صادق ,قرآن کریم ,اهمیت قرآن
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

درسایت : اهمیت قرآن کریم